Nanocząstki w preparatach dla dzieci

Dziś mija 7 lat od dnia, który był jednym z najważniejszych momentów w mojej działalności na rzecz bezpieczeństwa szczepień. Na sali Parlamentarnego Zespołu Ds. Bezpieczeństwa Szczepień nie było teorii spiskowych, nie było też memów i kpiny z rodziców – były suche fakty wymagające reakcji ze strony organów państwowych.

18 lutego 2019 roku w Warszawie przywitałem dr Antoniettę Gatti (fizyka i specjalistkę od biomateriałów) oraz dr Stefano Montanariego (farmaceutę i badacza). Włoscy naukowcy przyjechali na moje zaproszenie, by przedstawić wyniki swoich badań, finansowanych m.in. przez Komisję Europejską, dotyczących wpływu mikro i nanocząstek na ciało człowieka.

W tym zespole udział wzieli także przedstawiciele: Ministerstwa Zdrowia, Państwowego Zakładu Higieny, Zakładu Wirusologii, Naczelnej Izby Lekarskiej, Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej – za co wyrażam wdzięczność.

Nanopatologia: To, czego nie widzi gołe oko

Dr Gatti i dr Montanari są pionierami nanopatologii – dziedziny badającej, jak organizm reaguje na obecność mikro- i nanocząstek stałych, które są niebiodegradowalne i niebiokompatybilne. Wykorzystując zaawansowaną aparaturę – Środowiskowy Skaningowy Mikroskop Elektronowy (ESEM-FEG) z mikrosondą rentgenowską (EDS) – badacze zajrzeli do wnętrza fiolek, które trafiają do gabinetów zabiegowych.+2

Wyniki ich śledztwa naukowego wykazały obecność nieorganicznych ciał stałych, których obecność w szczepionkach jest – według autorów – „niewytłumaczalna”.+1

Co dokładnie wykryto w próbkach?
Czego nie mówią nam etykiety?

Analiza objęła szeroki wachlarz preparatów. Wykazano w nich obecność cząstek zawierających pierwiastki takie jak:

• Żelazo, chrom, nikiel (stal nierdzewna),
• Wolfram (wykryty w większości szczepionek koncernu Glaxo)
• Miedź, cyna, ołów, srebro i złoto
• Aluminium i rtęć (w formach i ilościach innych niż deklarowane adiuwanty)

To nie były jony rozpuszczone w cieczy, ale fizyczne „odłamki” – ciała stałe i ich agregaty o rozmiarach często poniżej 100 nm.

Skala zanieczyszczeń w konkretnych preparatach

Podczas prezentacji przedstawiono tabelaryczne zestawienie cząstek stałych (debris) znalezionych w popularnych produktach:+1

• Infanrix Hexa: W jednej z próbek zidentyfikowano aż 1821 cząstek stałych o rozmiarach od 0,1 do 15 µm.
• Priorix: Wykryto 641 cząstek.
• Gardasil: W badanych próbkach znaleziono od 304 do 454 cząstek.
• Cervarix: Zawierał 1569 cząstek stałych.
• Meningitec: W jednej z analizowanych próbek liczba cząstek wyniosła 673.

Dlaczego droga podania ma kluczowe znaczenie?

Dr Gatti podkreśliła fundamentalną różnicę między tym, jak nasze ciało radzi sobie z zanieczyszczeniami w zależności od drogi ich wniknięcia:

1. Inhalacja: Część cząstek jest wydychana, choć najmniejsze (NPs) mogą przenikać barierę płucną do krwi.
2. Spożycie: Większość zanieczyszczeń stałych jest eliminowana z kałem.+1
3. Iniekcja (wstrzyknięcie): Omija naturalne bariery obronne. Niebiodegradowalne zanieczyszczenie wprowadzone tą drogą pozostaje w organizmie na zawsze.

Cząstki te mogą przemieszczać się z krwią do dowolnego organu, w tym do jąder komórkowych, wchodząc w interakcje z DNA i organellami. Mogą powodować ziarniniaki, stany zapalne, a nawet zmiany nowotworowe.+2

Poza chemią: Etyka i pochodzenie biologiczne

Dr Montanari poruszył temat, który wykracza poza ramy czystej fizyki – pochodzenie materiału biologicznego wykorzystywanego w produkcji. Wskazał, że około 30 typów szczepionek jest wytwarzanych z użyciem linii komórkowych pochodzących z aborcji (np. WI-38, MRC-5, VERO).

Podczas wystąpienia w Sejmie badacz postawił pytania, które uderzają w fundamenty współczesnej etyki medycznej:

• Pokazał slajd z formularzem „darowizny” (donation form), dokumentującym formalne przejęcie materiału płodowego.
• Zadał prowokacyjne, ale oparte na realiach przemysłowych pytanie: „Ile kosztuje płód?” (How much does a fetus cost?).

Dla Montanariego to nie jest „ciekawostka technologiczna”, ale kwestia przejrzystości: czy rodzice mają prawo wiedzieć, że technologia medyczna stosowana u ich dzieci opiera się na materiale pochodzącym z aborcji?.

„Brudna igła” czy systemowa luka?

Najmocniejszy argument naukowców nie dotyczył samej idei wakcynologii, ale kontroli jakości. Skoro w preparatach znajdują się nieorganiczne cząstki stałe niewymienione w składzie, oznacza to, że proces technologiczny jest zanieczyszczony.+1

Jak to ujął dr Montanari: „Jeśli w zupie znajdziesz kawałek szkła, nie jesz jej, niezależnie od tego, jak zdrowe są warzywa. Dlaczego więc w przypadku preparatów wstrzykiwanych niemowlętom mielibyśmy akceptować obecność mikroskopijnego ‘gruzu’?”

Podsumowanie: Nauka to dowody, nie autorytety

Siedem lat temu w Sejmie nie pokazano histerii, ale obrazy z mikroskopu elektronowego. Przekaz dr Gatti i dr Montanariego był jasny: nauka to obserwacja i dowody, a nie bezkrytyczna wiara.

Pytania postawione w 2019 roku pozostają bez odpowiedzi:

• Czy każda partia szczepionek jest rutynowo badana pod kątem zanieczyszczeń stałych?
• Dlaczego obecność metali takich jak ołów, chrom czy wolfram w produktach dla dzieci jest ignorowana przez organy nadzorcze?

Bezpieczeństwo dzieci nie może opierać się na zaufaniu do korporacji, ale na rygorystycznej, publicznie dostępnej weryfikacji każdego etapu produkcji. Bo jeśli coś trafia do krwiobiegu niemowlęcia, musi być czyste – fizycznie i etycznie.

Źródło, strony Sejmu RP:
1. iTV Sejm
2. Dr Antonietta Gatti: Metody analityczne badań szczepionek i wyniki tych badań (mikroskopia i chromatografia cieczowa): Health, Law and Science Association;
3. Dr Stefano Montanari: Zanieczyszczenia w szczepionkach. President of Health, Law and Science Association
4. Włoscy naukowcy są autorami znanego badania pt. „New Quality-Control Investigations on Vaccines: Micro- and Nanocontamination